ARGE: Mobil Hizmetler

1. Mobil aygıt kullanıcısı.
2. Klasik SIM CARD ya da türevi herhangi bir karta gerek duymayan aygıt.
3. Operatör, hizmet/servis sağlayıcıdan bağımsız numaralı/numarasız/sürekli/geçici bir tür kart.
4. Mobil aygıtlar için ses, görüntü, veri vs. artarımı sağlayan hizmet kuruluşları (GSM Operatörleri).
5. Yerel verici/istasyon.
6. Uydu.

Bu seneryoya göre, yeterlilik sağlayan kuruluşlar bağımsız olarak kart satabilecekler. Bu kartlar ile kişi istediği operatörden, istediği numarasına, dolayısıyla istediği hesabına (Haberleşme kredisi: Faturalı/kontürlü...) ulaşabilecek. Ayrıca bazı kartlar numarasız kart olabilecekler. Kişi mobil aygıtından istediği kişiyi arayabilecek herhangi bir operatöre abone bulunuyor olması söz konusu dahi olmayacak.* Tüm bunların yanı sıra senaryonun son ayağında ise tamamıyla kart anlayışının terk edildiği bir yapı var. Ancak bu yapının uygulanması eğitim, sağlık, hukuk, maliye ve tüm diğer yurttaşlık hizmetleri noktasında kişinin tek bir numara kullanabildiği yapıyı gerektirebilir. Örneğin, kişinin 20 haneli bir numarası olur, bu numara ile mobil iletişimden yerel iletişime kadar yaşamasından kaynaklı her türlü hizmeti alır.

* Bu durumda doğabilecek güvenlik açığı, kişinin kullandığı telefona yurttaşlık bilgilerini her koşulda girmesi zorunluluğu benzeri bir yöntemle aşılabilir.

Bu 20 haneli numarayı IBAN (ki gerçekleşmesi durumunda IBAN`ı da dışarıda bırakacak) tipi bir uluslararası numara olarak düşünebiliriz. Bu sayede yurt içi ile yurt dışı faaliyetler arasındaki fark tüme yakın bir oranda ortadan kalkabilir. Yaşam hakkı ve mülkiyet başta olmak üzere tüm hakların uluslararası garanti kalitesi artar.