Özellikle anadolu kentlerinde yer alan meslek birliği kuruluşları dolayısıyla ilgili odalar temsil etmekle sorumlu oldukları esnaf ve sanatkârların istek ve taleplerinden uzak bir çizgide görüntü vermektedir. Zaman zaman bazı meslek odaları esnafların oyları ile geldikleri makamlarında üst düzey bir kimlik sahibi, makam ve mevki sahibi insan tanımına uyan davranışlar sergiliyor ve oylarını aldıkların esnafların taleplerinden uzak hareket ediyorlar.
Bunun en tipik örneği ilgili meslek odalarının kendi üyeleri olan meslek sahiplerinden değil büyük pazar sahiplerinden yana hareket etmesi, ediyor gibi görünmesi ya da pazar sahibi kuruluşlar, firmalar, şirketler ve ortaklıklar karşısında çaresiz olduğunu iddia etmesidir. Çok açık ve net bir durum söz konusudur. Bu durum yıllardır sorun olarak devam eden ve bir özet listesi ana hatları ile aşağıda yer alan ilgili meselelerin meslek örgütlerince çözümlenememiş olmasıyla da tescilleniyor. Şöyle ki;
1. Kira stopajlarının kaldırılması,
2. Vergilerin düşürülmesi,
3. Kiracı esnaf ile mülk sahibi barışının iki yönlü inşasının gerçekleştirilmesi,
4. Muhasebe giderlerinin düşürülmesi,
5. Büyük-küçük defter anlayışının terk edilmesi,
6. Sigara firmalarının kâr oranlarının esnaf lehine düzenlenmesi,
7. Belirli bir büyüklüğün üzerine çıkan marketlerin esnaf işletmeleri ile ayrılması,
8. Toptancı ve esnaf barışının sağlanması,
9. Fabrikaların ve dağıtıcıların tüm ürünler için her satıcıya eşit koşullarda mal sağlamasının zorunlu hale getirilmesi,
10. İlçe, anakent ve büyükşehir belediyelerinin esnaf siteleri kurması, mülkünü esnaflara satması, servis işletmesi ve siteleri halka tanıtması,
11. Zabıta ile esnaf barışının sağlanması,
12. Ruhsat, hafta tatil, tarım, sağlık, gider pusulası ve vergi levhası uygulamalarının kolaylaştırılması ve mümkünse merkezileştirilmesi,
13. Kaldırımların genişletilmesi,
14. İş yerlerinin yakınlarına ancak önlerine olmayacak biçimde araç parkına imkan tanınması,
15. Tüm kamu kurumlarının esnaflardan eşit miktarlarda ve dönüşümlü olarak alım yapabilmesinin önünün açılması,
16. Akşam 18:00 sanrasında iş yerinin açık tutmak durumda bulunan esnafların güvenliklerinin sağlanması,
17.Taksici ve tekel bayii esnafı ile geceleri açık bulunan işletmeci esnaflar ile emniyet-jandarma-adliye koordinasyonunun etkin hale getirilmesi,
18. Esnaflara iş yeri geliştirme/güzelleştirme amacıyla kullanılması şart olan faizsiz kredilerin sağlanması,
19. Her semt için ortak esnaflar bülteni çıkartılması yoluyla esnaflar arasındaki iletişim artırılması,
20. Her semt esnaflarının kampanyalarını halka duyurabilmeleri amacıyla düzenli ürün brosürleri basılması,
21. Zincir marketlerin normalden daha küçük iş yerlerini kiralayarak/satın alarak alt markaları ile esnafların arasında yer almasının ya da fiyat istikrarını bozmasının engellenmesi,
22. Veresiye defteri, çek, senet, pos makinesi ve kredi kartı uygulamalarının esnaf lehine düzenlenmesi,
23. Esnaf olmak isteyen adayların çok yönlü ve detaylı olarak ücretsiz kurslar ile bilgilendirilmesi,
[...]
Yukarıda sıralanan temel talep noktalarının birçok detayı bulunmakla birlikte bu talep noktalarına ek farklı bazı taleplerde bulunmaktadır. Bu farklı talepler daha çok makro düzeyde taleplerdir. Ancak mikro anlamda yapılacak bu değişimler makro iyileşmenin sağlanabilmesi için ön şartlar olarak kendini gösteriyor. Bu taleplerin yıllardır süre gelen talepler olduğu ve bu talepler karşısında meslek odaları ve tüm diğer ilgili örgütlerin olumlu hiçbir adım atmadığını ve/veya sonuç alamadığını üzülerek tespit etmekteyiz.
